رسانه چشم و گوش جامعه است اما به نظر میرسد ورزش و جوانان قوچان اعتقادی به این اصل بدیهی ندارد و سهم خبرنگاران این شهرستان از دهها برنامه، مسابقه و رویداد ورزشی تنها سکوت و بیخبری بوده است.
در دنیای امروز هیچ فعالیتی بدون رسانه دیده نمیشود و موفقترین دستگاهها و سازمانها نیز اگر نتوانند عملکرد خود را بهدرستی اطلاعرسانی کنند بخش مهمی از مأموریت خود را نادیده گرفتهاند بااینحال به نظر میرسد اداره ورزش و جوانان قوچان هنوز به اهمیت رسانه و نقش خبرنگاران در توسعه ورزش باور جدی ندارد.طی ۹ ماه گذشته رویدادهای متعدد ورزشی در قوچان برگزار شده از مسابقات مختلف استانی و کشوری گرفته تا حضور و افتخارآفرینی ورزشکاران قوچانی در میادین ملی و بینالمللی اما سؤال اینجاست که سهم رسانههای شهرستان از این رویدادها چه بوده است؟ پاسخ کوتاه و صریح است تقریباً هیچ.آخرین نمونه برگزاری مسابقات انتخابی تیم ملی کوکو بانوان کشور از ۱۹ تا ۲۲ خرداد به میزبانی قوچان بود میزبانی یک رویداد ملی فرصت ارزشمندی برای معرفی ظرفیتهای ورزشی، زیرساختها و توانمندیهای شهرستان به شمار میرود اما در کمال تعجب نهتنها دعوتی از خبرنگاران برای پوشش این مسابقات صورت نگرفت بلکه اطلاعرسانی مناسبی نیز در خصوص این رویداد انجام نشد.پیش از آن نیز اعضای تیم ملی المپیک ساحلی برای حضور در رقابتهای آسیایی چین از شهر مرزی باجگیران اعزام شدند و مراسم استقبال و بدرقهای برای آنان برگزار شد اتفاقی که در هر شهرستانی میتواند به یک خبر مهم و انگیزهبخش برای جوانان تبدیل شود اما باز هم خبرنگاران جایی در این برنامه نداشتند گویی رسانهها تنها زمانی موردتوجه قرار میگیرند که نیاز به انتشار یک خبر سفارشی یا رفع تکلیف اداری وجود داشته باشد.
در این میان حضور مدیران استانی و حتی مسئولان کشوری حوزه ورزش در قوچان نیز بارها اتفاق افتاده است بازدیدها، جلسات، افتتاحیهها و برنامههایی که میتوانست به فرصتی برای طرح مطالبات ورزش شهرستان و آگاهی مردم از روند توسعه زیرساختهای ورزشی تبدیل شود اما اکثر این رویدادها در سکوت خبری برگزار شدهاند.واقعیت این است خبرنگار برای خودش خبر نمینویسد بلکه رسانه پل ارتباطی میان مردم و مسئولان است و وقتی خبرنگار از یک رویداد حذف میشود در حقیقت مردم از حق دانستن و آگاهی محروم میشوند و حذف رسانه به معنای حذف شفافیت است و هیچ مدیری نباید از شفافیت گریزان باشد.البته این وضعیت مربوط به امروز و دیروز نیست بلکه در دورهای که ورزش و جوانان قوچان با سرپرستی اداره میشد نیز ارتباط رسانهای در ضعیفترین سطح ممکن قرار داشت و انتظار میرفت با تعیین رئیس جدید این روند اصلاح شود اما متأسفانه نهتنها تحول محسوسی رخ نداده بلکه همچنان روابط رسانهای این مجموعه در پایینترین سطح قرار دارد.اگر قرار باشد برای عملکرد رسانهای اداره ورزش و جوانان قوچان کارنامهای صادر شود نمره قبولی گرفتن از آن بسیار دشوار خواهد بود.نکته مهمتر آن است این بیتوجهی به رسانه تنها در یک اداره خلاصه نمیشود و وقتی برخی مدیران ارشد شهرستان نیز ارتباط مؤثر و مستمر با رسانهها را در اولویت قرار نمیدهند طبیعی است که این نگاه به سایر دستگاهها نیز سرایت کند. مدیران زیرمجموعه معمولاً از رفتار و رویکرد مدیران بالادستی الگو میگیرند و نتیجه چنین نگاهی، شکلگیری فضایی است که در آن رسانه نه یک شریک توسعه بلکه یک عنصر مزاحم تلقی میشود.
سؤال اساسی اینجاست اگر رسانهها قرار نیست از مسابقات، اردوها، بازدیدها، افتخارآفرینی ورزشکاران و حضور مسئولان ورزشی مطلع شوند پس دقیقاً چه زمانی باید در کنار ورزش باشند؟آیا هدف از برگزاری این برنامهها دیدهشدن ظرفیتهای ورزش شهرستان نیست؟ آیا ورزشکاران و قهرمانان قوچانی حق ندارند موفقیتهایشان در رسانهها بازتاب پیدا کند؟ آیا مردم نباید بدانند در حوزه ورزش شهرستان چه اقداماتی انجام میشود؟ورزش قوچان ظرفیتهای کمنظیری دارد از قهرمانان ملی و بینالمللی گرفته تا استعدادهای جوانی که میتوانند آینده ورزش کشور باشند اما توسعه ورزش تنها با برگزاری مسابقه و صدور بخشنامه محقق نمیشود و توسعه زمانی اتفاق میافتد که مردم در جریان فعالیتها قرار بگیرند، ورزشکاران دیده شوند و رسانه بتواند نقش واقعی خود را ایفا کند.
